Oproep om zondag 5 februari naar detentiecentrum Rotterdam te komen

Het huidige asielbeleid is een kille asielmachine geworden die meerdere kwetsbare tot zelfs dodelijke momenten in zich heeft. Maandenlange detentie gevolgd door deportatie naar onveilige situaties is voor velen een martelgang die eerst begint en aangestuurd wordt vanuit ons land. Het is het slot op de Kapitalistische samenleving geworden waar behoud van Kapitaal en macht leidend is geworden boven de belangen van diens meest kwetsbare burgers. Een vlucht naar het Westen wordt in het detentiecenrum gedwongen omgebogen tot een verdrijving naar het land waarvan men gevlucht is. Europa is niet langer gastvrij. Vluchtelingen zijn onwelkom. Opgesloten migranten staan in deze gevangenschap onder zware druk. In isolatie groeit de wanhoop en raakt men gedesillusioneerd over het ware gezicht van de EU.

Occupy Rotterdam vecht tegen het Kapitalistische systeem en meent dat Rotterdam, met haar verleden, een stad van vrijheid voor iedereen behoort te zijn. Occupy Rotterdam ontstond in oktober 2011 op Beursplein in Rotterdam in navolging van de internationale beweging die zijn oorsprong had op Wallstreet in New York.


Mensen zonder Europees paspoort worden in Nederland opgesloten om uitgezet te worden. Zij zijn het wisselgeld van het Kapitalistische Systeem en verliezen al hun rechten. Daar vecht Occupy tegen.

Wil je ook vechten voor gelijke rechten voor iedereen ? Kom dan op zondag 5 februari 2017 om 15.00uur naar het detentiecentrum aan de Portelabaan 7, eenvoudig bereikbaar met de bus of lopend, vanaf metrostation Meijersplein (zie hierbij weergegeven kaartje).
Ook is er elke eerste zondag van de maand van 16.00uur – 17.00uur een wake voor het detentiecentrum tegen de opsluiting van mensen zonder papieren. Met liederen, gedichten, gebeden en verhalen wordt uitdrukking gegeven aan de schaamte en onvrede over het Nederlandse vreemdelingenbeleid.


Portelabaan 7 is niet op de TomTom te vinden, zie links hiernaast een klein kaartje van het gebied. Kom je met de bus, deze vertrekt vanaf metrostation Meijersplein richting Rotterdam The Hague Airport en dan is het de tweede halte, halte Lutonbaan en dat is halverwege zijn route. Je kunt ook de bordjes Brasserie Waalhaven volgen dit indien je zelfstandig met de auto of lopend de weg zoekt.

Hoe is het mogelijk dat een stad die zoveel heeft geleden onder fascistische bezetters, gevochten heeft tegen armoede, de stad steen voor steen heeft moeten heropbouwen, nu in deze eeuw haar hart sluit voor mensen die zoeken naar een nieuw bestaan door die mensen op te sluiten en dat alleen en niet anders dan omdat zij niet de beschikking hebben over een Europees paspoort.

Alsof de stad niet meer weet wat het betekent om alles kwijt te zijn. Alsof de stad niet meer weet hoe het is je familie kwijt te zijn, je huis en al je bezittingen. Verloren in de wereld. Alsof de stad niet meer weet hoe het leven is als je het allemaal niet meer weet. Hoe kan het dat de stad deze mensen in een grensgevangenis stopt?

Een gevangenis op het vliegveld met plaats voor ruim 600 mensen, zonder Europees paspoort. De mensen zitten opgesloten, soms zelfs zonder steun van een advocaat, ze zijn vaak alleen naar Nederland gekomen, uit armoede, uit een oorlog, uit wanhoop. Zonder papieren, zonder weet van de zware Europese voorwaarden gekomen. In de hoop op een beter leven. Geen vrienden of familie in dit land. Nu wachtend op deportatie. Wat misdadig is. Die opsluiting is misdadig en de daaropvolgende deportatie ook. Maandenlange gijzeling en dan geboeid en al op een mensentransport, weg van het Rijke Westen.

Occupy zet zich al een aantal jaren in om deze mensen de helpende hand te reiken, te bezoeken omdat ze nooit bezoek krijgen. Een advocaat helpen zoeken. In isolatie kwijnen deze mensen weg. Contact met de buitenwereld is bijna onmogelijk.

Daarom voert Occupy deze actie uit, roept de actiegroep een telefoonnummer waarnaar de opgesloten vluchtelingen kunnen bellen. Dan kan er een afspraak tot bezoek geregeld worden. Dan kan de opgesloten vluchteling zijn verhaal vertellen. Vele vluchtelingen putten hier kracht uit. Gewoon omdat de actiegroep van Occupy vindt dat je geen mensen opsluit omdat ze niet beschikken over de juiste papieren. Gewoon omdat de actiegroep van Occupy vindt dat Rotterdam een stad met een hart hoort te zijn. Omdat de stad in de ogen van Occupy een stad met een hart is. Voor iedereen.

This entry was posted in Occupy Global, Occupy Nationaal, Occupy Rotterdam News. Bookmark the permalink.