Occupy krijgt gelijk van Franse econoom Thomas Piketty want Capitalism failed

piketty Thomas Piketty domineert het debat in de VS met Occupiaanse analyse.

Occupy is het afgelopen kwartaal aan een hernieuwde opmars bezig aan de overkant van de oceaan, daar waar de beweging ook ontstond. Ditmaal beheerst Occupy niet de straten en de pleinen van de financiele Citydistricts maar domineert het het economische intellectuele debat. De VS waagt zich aan zelfkritiek en lijkt haar economische beginselen, Capitalism as The Bible of Everything te willen herzien. In dat Amerika heeft Piketty de laatste weken en maanden met zijn publicatie van 700 pagina’s over het economische systeem van de huidige wereld flinke debatten ontketend en daarmee stuurt hij aan op de dynamische aanval op de door Occupy geduide kleine elite, de beruchte 1%, die op onbeschaamde wijze steeds meer de internationale dienst uitmaakt. Want Occupy had gelijk : het Kapitalistische Systeem in de de wereld heeft gefaald.

En nu is dat debat overgeslagen naar het hart van het zakenhoofdkwartier van Europa : London City.

Een van de slogans van de 2011 Occupy protesten was ‘ kapitalisme werkt niet ‘. Welnu , in een episch baanbrekend nieuw boek , verklaart de Franse econoom Thomas Piketty waarom al die Occupyers met hun oerkreten op al die pleinen aan het rechte eind trokken en met hun protestkampen in hun gelijk stonden. De stem van Occupy was een terechte, Piketty erkent de verontwaardiging van de wereldwijde beweging als een wijze richtingsaangever, de vinger op de juiste plek.

De Franse econoom Thomas Piketty afkomstig van de Parijse School of Economics, een bescheiden fransman die zijn hele leven in de archieven heeft doorgebracht op zoek naar feiten en gegevens om elke stelling zorgvuldig te kunnen onderbouwen – hij is in zijn vroege jaren 40 -, komt tot deze uitspraken met de publicatie van het omvangrijke en met grote zorg opgestelde boek “Het Kapitaal in de Twenty-First Century”, waarvan hij de auteur is. ‘ Ik ben niet politiek ‘, is zijn eigen voetnoot bij zijn waardevolle bijdrage aan het economische debat dat hij drie jaar na de opkomst van Occupy graag weer op gang brengt. Piketty, een democraat en vrije denker, de belangrijkste denker van zijn generatie, volgens de Britse krant The Guardian.

Dit alles op basis van zijn laatste werk , waarin Het Kapitaal wordt onderworpen in het grote licht van de volledige, Piketty slaat niets over, Twenty-First Century . Het is een enorm boek , alleen de meer dan 700 pagina’s al ontketenen ontzag en dan – bij het openslaan van het boek – gaan vervolgens je ogen helemaal overstag in ontzag wanneer de imponerende dichting van voetnoten , grafieken en wiskundige formules dit boek niet meer gesloten mag worden in opdracht van je eigen ogen . Op het eerste gezicht is het een onbeschaamd academisch meesterwerk dat slechts lijkt te willen ontmoedigen in onbegrijpelijkheid . Maar dat zegt meer over de zelfinschatting van de eigen capaciteitten van de lezer want met deze typering kom je in Amerika niet langer meer weg in de inmiddels ingeslagen reeks debatten in econmische maar vooral ook niet-gespecialiseerde blogs en ​​websites over heel Amerika. Debatten die de weg willen vrij lijken te willen maken ter wille van het vinden van de oplossingen weg te komen uit de huidige misere waaronder men in de VS misschien wel meer dan in Europa lijdt. De verschillen in inkomen zijn aan de andere kant van de oceaan nog groter dan in Europa. De kleine elite die over steeds meer rijkdom bezit, de 1% van Occupy dus, heeft het zwaar te verduren in de VS. Aangestoken met argumenten over macht en geld , zet Piketty vraagtekens bij de mythe in het hart van het Amerikaanse leven – dat het Kapitalisme de kwaliteit van leven voor iedereen verbetert, Piketty lijkt de grond onder de gehele geschiedenis van Amerika weg te kunnen maaien. Nimmer eerder werd deze stelregel, vuistregel dat de Amerikaanse ballonvaart van-krantenjongen-naar-miljardair voor iedereen grijpbaar is en voor iedereen de gedroomde toekomst zal brengen, zo ontrafeld van alle romantiek en leugens als Piketty doet in zijn boek. Kapitalisme als grote regelaar voor ieders kwaliteit van leven is een mythe. Een hele grote mythe. “Want dit is gewoon niet zo” , zegt Piketty.

De baanbrekende status van het boek werd herkend door een recente lange essay in The New Yorker , waarin Branko Milanovic , een voormalig senior econoom bij de Wereldbank , werd geciteerd. Piketty’s werk noemde hij “een van de waterscheiding boeken in economisch denken ” . Een andere schrijver in de Economist meldde dat dit boek van Piketty een fundamentele herschrijving is binnen 200 jaar economische denken over ongelijkheid .

Twee markeerstromingen lijken blijvend cruciaal te zijn in de economische beschouwing van het Kapitalisme tot ‘Het Kapitaal van de 21ste Eeuw’ van Thomas Piketty enige maanden terug in de VS uitkwam : de eerste is de traditie die begint met Karl Marx , de kapitalistische zelfvernietiging als uitkomst van een afnemende winst als rendement. Aan de andere kant van het spectrum is het werk van Simon Kuznets , hij won een Nobelprijs in 1971, en hij stelde dat de ongelijkheid onvermijdelijk kleiner wordt naarmate de economieën zich ontwikkelen en verfijnen.

Piketty slaat beide mogelijke eindstadia van het Kapitalistische Systeem af. Geen van de argumenten, noch die van Marx noch die van Kuznets, geven Piketty het bewijsmateriaal hiervoor . Piketty toont aan dat er geen reden is om aan te nemen dat het Kapitalisme ooit het probleem van ongelijkheid zal streamen. Er is geen wetmatigheid, er is geen zelfreinigend vermogen waarbij de markt de door zichzelf ontstane problemen oplost of recht trekt. Hij benadrukt zelfs dat de ongelijkheid juist altijd alleen maar steeds erger wordt in plaats van dat het Kapitalisme dit beter zal gaan op lossen. De helling van het stromende geld naar de bonusgraaiers is blijvend en wordt steeds steiler want dat is Kapitalisme zoals het doet. Uit de bankencrisis van 2008 kwam de protestbeweging van Occupy in 2011 , al luid en duidelijk met deze zelfde boodschap. Die intuïtieve opstelling van de gewone mensen in 2011 blijkt nu, na de hier zojuist beschreven enkelvoudige betekenis van het boek van Piketty, daadwerkelijk ook “wetenschappelijk”- bewezen de juiste reactie te zijn geweest.

“Ik heb dit boek met opzet aan de algemene lezer gericht “, zegt Piketty in een gesprek met The Observer , ” en natuurlijk kan het ook door specialisten gelezen worden, dat wordt het ook, ik wilde de informatie duidelijk voor iedereen die het wil horen, leesbaar laten zijn.” De 700 pagina’s vol met grafieken en wiskundige verwijzingen blijken inderdaad verrassend leesbaar te zijn. Het zit vol met anekdotes en literaire vergelijkingen. Het helpt ook dat het vloeiend is vertaald door Arthur Goldhammer, een literaire stylist die heeft zich gebogen over het werk van Albert Camus.

In de 21e eeuw zal de verdere ongelijkheid toenemen , niet alleen in de zogenaamde “rijke” landen – de VS , het Verenigd Koninkrijk en West-Europa – maar ook in landen als Rusland , China en andere landen die zijn ontstaan ​​vanuit een andere fase maar binnen dezelfde inmiddels ontwikkelde economische gang van zelfverrijking, stelt Piketty. Het echte gevaar is dat als dit proces niet wordt aangestuurd , de armoede nog verder zal toenemen in hetzelfde tempo en dat we dan kunnen gaan zien dat de 21e eeuw, een eeuw van grotere ongelijkheid zal zijn , en dus nog meer sociale verdeeldheid dan de 19e eeuw.

De tendens van het Kapitalisme is dus dat meer en meer welvaart zich concentreren zal in de handen van steeds minder mensen. Maar wisten we dat niet al langere tijd ? De rijken worden rijken en de armer worden armer ? ” Ja “, zegt Piketty, ” maar dat was altijd een veronderstelling, ik heb nu bewezen dat onder de huidige omstandigheden het Kapitalisme gewoon niet kán werken, het sprookje is een sprookje en echt niet meer dan dat. Het is wetenschappelijk bewezen. Nu kan de arbeider zeggen : waarom nog langer in dit systeem werken als bewezen is dat de geldstroom enkel naar boven zal blijven gaan, ten faveure dus van die ene kleine 1%. De elite. ”

Piketty is voorstander van een vermogensbelasting, het middel dat beter ingezet kan worden ter bestrijding van de ongelijkheid dan de inkomstenbelasting verhogen. ” Ik ben niet politiek. Het is niet mijn werk “, zegt Piketty. ” Maar ik zou blij zijn als politici mijn werk gaan lezen en hun conclusies hier uit zouden trekken. Ik zou pleiten voor een progressieve belasting , een mondiale belasting , op basis van belasting op prive-eigendom, prive-bezit. Dit is de enige beschaafde oplossing. De andere oplossingen zijn , denk ik, veel meer barbaarse oplossingen. Daarmee bedoel ik de huidige scheidslijnen binnen de economische wetmatigheden waarop Centrale banken hun monetaire beleid richten, de inflatie , die eigenlijk gewoon een belasting is op de armen. ” Hij voegt hier aan toe dat de zeer rijken zich niet gekwetst voelen door inflatie – hun welvaart neemt toch wel toe – maar de armen lijden het ergste van stijgende kosten van levensonderhoud. Een progressieve belasting op rijkdom is de enige gezonde oplossing.

” Mijn boek is de noodzakelijke diagnose van heden en verleden en ik denk dat er oplossingen zijn . Maar voordat we aan de oplossingen toekomen zullen we toch echt eerst de huidige situatie beter dienen te begrijpen. Wie mijn boek leest komt zover. Iedereen mag weten, toen ik aan mijn boek begon, gewoon met het verzamelen van gegevens , was ik oprecht verbaasd door wat ik vond. Die verbazing is het begin van de oplossing. Ongelijkheid groeit zo snel en dat het Kapitalisme dit blijkbaar niet kan oplossen is een gegeven. Veel economen beginnen andersom , door vragen te stellen over armoede , maar ik wilde begrijpen hoe rijkdom , of super – rijkdom , bezig is om de ongelijkheid toe te laten nemen. Wat ik gevonden heb , zoals ik al eerder zei, is dat de snelheid waarmee de ongelijkheid groeit steeds sneller en sneller wordt. Je moet vragen wat betekent dit voor gewone mensen , die geen miljardairs zijn en die nooit miljardairs zullen worden . Nou, ik denk dat het op de allereerste plaats betekent dat het een verslechtering is in het economisch welzijn van het collectief, het is met andere woorden de afbraak van de publieke sector. Wie op die manier kijkt naar de ongelijkheid ziet de vernietigende werking. Je hoeft alleen maar te kijken naar wat Obama’s regering wil doen – en dat is om de ongelijkheid in de gezondheidszorg aan te pakken – en hoe moeilijk het is om dat te bereiken , om te begrijpen hoe belangrijk dit is. Er is een fundamentalistisch geloof door Kapitalisten dat het Kapitaal de wereld zal redden, en dat is gewoon niet zo. Niet om wat Marx zei over de tegenstellingen van het Kapitalisme, maar omdat, zoals ik ontdekte, Kapitaal is een doel op zich en niet meer. ”

Piketty stelt bescheiden, doch erudiet en krachtig in zijn boek de gehele managerscultuur aan de kaak. Zij scheuren aan tegen de 1%. De managers beheren de grote leugens van de 21ste eeuw – dat super – managers hun geld mogen verdienen, omdat , zoals voetballers , ze zogenaamde speciale vaardigheden zouden hebben. Vaardigheden die behoren tot een bijna bovenmenselijke elite.

Het is dit soort van denken die Piketty ‘s werk zo aantrekkelijk en zo meeslepend maakt. De woeste wolven van Wallstreet worden door hem beschreven zoals ze zijn. Het is de hebzucht van de superrijken die bepalend is wie zij zijn en tegelijkertijd is deze superlaag bepalend hoe de armen wonen en leven. In tegenstelling tot veel economen dringt Piketty erop aan dat het economisch denken niet kan worden gescheiden van geschiedenis of politiek ; dit is wat zijn boek het imposante bereik geeft, door de Amerikaanse Nobelprijswinnaar Paul Krugman omschreven als “episch” en een “ingrijpende visie” . In Frankrijk is hij reeds op grote schaal bekend als commentator op de publieke zaak, vooral het schrijven voor Le Monde en Liberation, en zijn ideeën, worden besproken door alle politici in actualiteitenprogramma’s zoals Soir 3. Misschien is wel het allerbelangrijkste , en tegelijkertijd het ongewoonste, dat zijn invloed groeit in de wereld van de mainstream Anglo – Amerikaanse politiek – een plaats die traditioneel onverschillig staat ten opzichte van Franse professoren in de economie. Als armoede toeneemt over de hele wereld , wordt iedereen gedwongen om naar Piketty te luisteren.

Thomas Piketty zal spreken over Het Kapitaal in Londen WC2 , op 30 april en tevens op 16 juni.

(Bron : The Guardian/The Observer)

This entry was posted in Occupy Rotterdam News. Bookmark the permalink.